September 2010

Thema: Shoppen

De gasten:

Olivier Sabbe (54) * Woont 28 jaar in Almere * Voorzitter Ondernemers Vereniging Stadshart Almere (OVSA) en eigenaar van strip- gift- & cartoon-winkel Het Beeldverhaal * (Zoetelaarpassage 47 - www.hetbeeldverhaal.nl)

Nadezhda Go-Marchena (36) * Woont 2 jaar in Almere * Heeft haar eigen tassen- en accessoires lijn genaamd Marchena Design (www.marchenadesign.nl)

Maaike Bouman (32) * Woont 30 jaar in Almere * Werkt bij cafe-restaurant Voor Pampus, gelegen in Marina Muiderzand (Marinaweg 4 www.voorpampus.nl)

Arthur Bouvy (38) * Werkt nu 2 jaar in Almere * Werkt bij de lokale Rabobank (www.rabobank.nl/almere)

De gespreksleidster * Emeke Buitelaar (52) * Woont 18 jaar in Almere * Werkt als kunstenares en maakte onder andere de Stadsklok in het Stadshart.

De gastheer & gastvrouw * We worden ontvangen door Richard Berkhout en zijn vrouw Diana Jogchem. In februari zijn zij hun 'droom' samen begonnen. Richard is verantwoordelijk voor het culinaire gedeelte en Diana heeft de neus voor mooie spulletjes

Alle gasten komen op dezelfde manier binnen; met uitgestoken hand, het noemen van de naam en vervolgens de opmerking 'wauw, wat ziet het er hier prachtig uit. Ik wist helemaal niet dat deze winkel hier zat.' We zitten in de lifestylestudio van Sencelicious, het voorportaal van de kookstudio boven. Nog even en we likken kaviaar van onze handen, draaien sushi en ontdekken wat een tomaat sexy maakt.

"Mag ik jullie uitnodigen?" Gastheer Richard maakt een gebaar richting de trap. Een paar tellen later schuiven we aan een hoge tafel waar we ons klein bij voelen (behalve Nadezhda en Maaike dan, beide dames zijn hoogzwanger en voelen zich alles behalve klein). Emeke heft haar glas. "Op de tweede stamtafel. Vertel, wat hebben jullie met shoppen in Almere?" Olivier: "Als voorzitter van de Ondernemers Vereniging Stadshart Almere (OVSA) houd ik mij bezig met alles wat het aantrekkelijk maakt om naar het Stadshart te komen. Het gaat om de algemene beleving van het centrum, dus ook met evenementen buiten winkeltijden zoals de WK finale houd ik mij bezig." Nadezhda: "Ik ben modeontwerpster en heb al tien jaar mijn eigen label. Ik verkoop mijn tassen en accessoires via het Tassenmuseum in Amsterdam. Helaas nog niet in Almere." Emeke: "Dan is de eerste link misschien nu al gelegd. Je kunt je werk wel via mijn atelier in de Creative Campus verkopen." Nadezhda: "Meen je dat? Bedankt, wat goed." Maaike: "Ik werk op Marina Muiderzand, een jachthaven die helaas bij veel Almeerders niet bekend is. Jammer, want ook voor niet-waterliefhebbers is er veel te doen, onder andere winkelen." Arthur: "Ik ben bij Rabobank Almere verantwoordelijk voor de retailkant van de markt. Dat betekent dat ik me bezig houd met de bankwinkels; hoe krijg je de klant zo ver om naar je toe te komen en de verkoper zo ver dat hij voor je gaat verkopen. Behalve die link met het thema ben ik zelf een fervent shopper. Ik ben een van die weinig mannen die liever winkelt dan zijn vrouw."

"Mag ik even inbreken?" Richard staat met een halve meter kalfshaas in zijn hand. "Ik wil jullie heel even een waanzinnig stuk vlees laten zien. Ik ga dit vlees insmeren met een verse tapenade en vervolgens in de prosciutto en pancetta wikkelen. In het aluminiumfolie, aanbraden in een droge koekenpan en dan de oven in tot hij een kerntemperatuur van 53 graden heeft." Richard gaat in de keuken aan het werk, Emeke pakt het gesprek weer op. "Wisten jullie dat er op Marina Muiderzand winkels zijn?" Nadezhda schudt haar hoofd. "Ik heb zelfs nog nooit gehoord van Marina Muiderzand." Olivier: "De Marina is bij veel Almeerders onbekend. De meeste stadsbewoners zijn toch erg gericht op hun directe woonomgeving." Maaike: "Dat klopt. We moeten het echt hebben van de passanten en de booteigenaren met een plek." Arthur: "Maar ben je wel op zoek naar willekeurige Almeerders dan? Ik neem aan dat je je richt op watersporters." Maaike: "Absoluut niet. Neem een winkel als George Kniest, die verkoopt sportieve kleding, maar is echt niet alleen gericht op watersport." Olivier: "En hoe zit het andersom? Sturen jullie de passanten ook door naar het Stadshart?" Maaike: "Zeker wel, maar makkelijk is dat niet. De dichtstbijzijnde bus is een kwartier lopen en je moet de halte echt weten te vinden. Het lukt mensen gewoon niet om naar het centrum te komen. Echt een gemiste kans. Niet alleen voor het Stadshart, maar ook voor ons."

"Ja, dames en heren, jullie mogen zelf iets gaan doen." Richard wijst op grote stukken verse zalm en tonijn. "Ik ga jullie leren zelf sushi te maken. Als eerste handen wassen." Na een kwartier zijn er vijf stevige sushi-rollen gedraaid die Richard in plakken snijdt. Met een sushi bungelend tussen haar stokjes richt Emeke het woord weer tot de groep. "Hoe kunnen we Almere beter maken op shopgebied?" Arthur: "Ik denk dat het probleem van Almere is dat de stad zich niet genoeg onderscheidt. We willen alles en daarom staan we voor niets. Word bijvoorbeeld watersportstad van Nederland. Of de stad waar je moet zijn als je iets met gaming wilt doen, maak een keuze." Olivier: "Je hebt gelijk, maar we bieden natuurlijk wel al iets unieks; de gedurfde architectuur van het centrum, de ligging aan het water. Het is haast on-Nederlands hoe je hier kunt winkelen. Het enige probleem is dat het niet lukt om dat beeld op de markt te krijgen." Arthur: "Ja, Almere heeft nog steeds een slecht imago. Ik ben er de afgelopen jaren achter gekomen dat dat ten onrechte is. Eigenlijk zouden we de stad moeten hypen, constant via nieuwe media als YouTube en Twitter laten zien dat we goed bezig zijn en zo gestaag aan het imago beinvloeden." Olivier: "Een heel ander punt dat verbeterd zou kunnen worden is het parkeerbeleid. Nu is het eerste uur in de parkeergarage bij de Albert Heijn gratis. Je nodigt mensen daardoor niet uit nog even de stad in te gaan, je krijgt speedshoppers. Boodschappen doen en dan weer snel naar huis." Richard verschijnt aan de tafel met een kreeftensoep en valt voorzichtig in: "Ik hoor jullie zo eens praten en wil toch ook graag even iets zeggen. Zou het niet mooi zijn om zo'n grote en moderne stad als Almere te combineren met echte ambacht? Het kneuterige, maar dan in positieve zin." Emeke: "Zoals in Almere Haven?" Richard: "Precies. Een mooie kaasboer, goede slager, prima wijn. De kleine, specialistische winkeltjes. Passie." Nadezhda: "Ja, en dan ook in Almere Buiten graag. Dat winkelcentrum vind ik nu helemaal niet aantrekkelijk. Ze zijn aan het verbouwen en je ziet wel dat het beter gaat worden. Maar op dit moment is Doemere toch de grote trekker."

We hebben uren zitten praten en na vijf gangen is het helaas tijd voor het dessert; wit koffie ijs met aardbeien en Vierro-gelatine met basilicum. Emeke stelt de afrondende vraag. "Welke winkels heeft het Stadshart nodig?" Arthur: "Wat ik zoek in een winkelgebied zijn de aparte winkels. Een HEMA heb je overal, maar bijvoorbeeld de Apple Store en de Rituals zijn winkels die je niet overal hebt." Maaike: "Het probleem met zulke aparte winkels is dat ze failliet zijn voor je het weet." Olivier: "Omdat de huurprijzen te hoog zijn voor de bezoekersaantallen die het Stadshart trekt." Arthur: "Almere krijgt steeds meer outlet-stores, maar ik vraag me af of we die kant op moeten." Maaike: "Ik ook. Ik vind niet dat Almere een outlet-stad moet worden, maar hoe het dan precies wel moet weet ik niet. Ik woon in Almere omdat het hier rustig en veilig voor de kinderen is, maar qua winkelen houd van kleine steegjes en unieke winkeltjes. Dat heeft Almere niet." Nadezhda: "Dat soort winkels zijn er wel, maar ze zitten verstopt. Kijk alleen al naar de winkel hier beneden."

We hebben gegetenbij kook- en lifestylestudio Sencelicious * Markerkant 1011A * 036-5303144 * www.sencelicious.nl * Groepen vanaf 8 personen kunnen kookclinics volgen bij Sencelicious, bijvoorbeeld Frankrijk (E 55) of sushi (E 47,50). Een clinic duurt ongeveer 5 uur en bestaat uit 6 gangen. Kleinere groepen kunnen zich aansluiten bij de inloopclinics. Op de benedenverdieping van Sencelicious is een lifestylestudio waar je de meest uiteenlopende spullen kunt kopen; van Himalayazout tot sieraden.

Wie: Helma Schulpen (51)

Beroep: werkt in de jeugdzorg

Waar: Sieradenbuurt - Almere Buiten

Woont in Almere: sinds 28 jaar

Gezin: man Joop, dochter Marinde, zoon Michael en teckel Roger.

Sinds kort op de oprit: Peugeot RCZ

Tussen Helma Schulpen en de Peugeot RCZ was het liefde op het eerste gezicht. Ze zag hem in de spotlights van het Peugeot Experience Center staan, maakte een proefrit en bestelde nog de volgende dag, waarschijnlijk als eerste Nederlandse particulier. De auto was zo vers dat de dealer nog niet eens over de software beschikte om de bestelling mee in te voeren. Eind juli, eerder dan gepland, kreeg Helma het telefoontje dat haar auto binnen was en dat ze hem op mocht halen. De RCZ staat nu te fonkelen op de oprit. En Helma zelf, die straalt zo mogelijk nog harder.

Tijdens het telefoongesprek om dit interview te plannen vertelt Helma al vol enthousiasme dat ze een omschrijving heeft gevonden die precies verwoordt wat ze van haar nieuwe auto vindt. "Wild en fascinerend. Je moet hem gewoon even zien."

Dus dit is hem...

"Wat een kont, he. En kijk die heupen, die zijn zo breed dat je ze in de zijspiegel zelfs ziet zitten. De glooiing in de achterruit, heb je ooit zoiets gezien? En als je hem dan zo bekijkt van de voorkant.... Deze auto sluipt, het is net een kat. Het is precies de conceptcar die Peugeot ooit heeft gemaakt en waarmee het merk toen kon laten zien waar het toe in staat was en hoe de modellen er in de verre toekomst uit zouden zien. Dat de conceptcar uiteindelijk in productie is genomen is uniek. Ik heb er dan ook aardig wat bekijks mee."

Er willen vast veel mensen met je racen?

"Klopt. Mensen komen naast je rijden en blijven in jouw tempo naast je hangen tot je toehapt. Gisteren nog, een jong stel dat dat probeerde. Maar ik ben een beetje te oud om daaraan mee te doen hoor, ha ha. En bovendien vind ik dat ook nogal gevaarlijk."

Dus geen topsnelheden voor jou?

"Ben je gek, natuurlijk wel. Dit ding trekt op als een gek, van nul naar honderd in 7,8 seconden. En als je maar een klein beetje gas geeft rij je al 145 kilometer per uur. En dat is natuurlijk ook het leuke. Mijn dochter zei laatst trouwens wel dat ik dromerig rij en ze heeft gelijk. Ik kijk graag naar buiten, ik laat me dan ook graag rijden. In het weekend gaan mijn man en ik samen op pad, koffiedrinken in bijvoorbeeld Leiden of naar Haarlem. We kiezen de binnenweggetjes en dan geniet ik van het uitzicht. En we kletsen, ja. Aan een stuk door. We zijn nu eenendertig jaar getrouwd, maar hebben nog geen dag zonder gespreksstof gezeten."

Heb je lang gezocht naar een auto als deze?

"Hiervoor had ik een Renault Clio, maar ik wilde eigenlijk een cabrio. Mijn man kwam deze echter tegen wist meteen dat het iets voor mij was. Het was een emotie-aankoop. We zeiden 'de koop moet vandaag rond, want misschien denken we er morgen anders over. Al maak je de offerte op een sigarenkistje, het moet nu gebeuren.' Ik heb er nog geen moment spijt van gehad. Mijn man rijdt 60.000 km in het jaar en heeft zijn eigen auto, dus dit is eigenlijk een ultraluxe bootschappenwagentje."

Hoe waren de reacties tot nu toe?

"Ik heb eigenlijk alleen maar leuke reacties gehad. Mensen zeggen dat ze het ons echt gunnen. Maar goed, die RCZ is natuurlijk best een patserbak en dat zal bij sommige mensen best reacties oproepen."

Op welke manier past deze auto bij jouw levensstijl?

"Mijn man en ik zijn allebei echte Bourgondiers. We houden van ons glaasje wijn, van lekker eten, van het leven an sich. Achtentwintig jaar geleden besloten we in Almere te gaan wonen en huurden we een klein huisje in de Wierden. Het wasgoed hing pertinent in de weg en met twee kinderen was het gewoon te krap. Nu woon ik aan de rand van het Oostvaardersbos, in een prachtig huis op een eigen kavel. We hebben veel, maar ik neem niets voor lief. Regelmatig zeggen mijn man en ik tegen elkaar 'wat hebben we het toch goed'. Ik besef echt wel dat dit allemaal relatief is. Voor hetzelfde geld is er morgen geen werk meer en moeten we overmorgen terug naar een huurflatje. Dat zou ik zo doen. En ik zou nog gelukkig zijn ook. De RCZ past bij de levensfase waar we nu inzitten. De kinderen zijn volwassen en wij zijn zelf nog niet te oud. Die auto is leuk om nog even te doen, gewoon lekker voor de heb."

Is Almere net zo wild en fascinerend als de RCZ?

"Anders. Veel mensen hebben natuurlijk de mond vol van Almere, maar het is al lang niet meer de Sherrystad waar mensen haar vroeger voor aan zagen. Almere is een moderne stad en een fascinerende plek. We wonen hier midden in de natuur. In de tuin horen we de edelherten bulken en wilde paarden hinniken. Twee keer per dag trekt een kolonie ganzen boven ons hoofd voorbij. De vogels zoeken hun eten in het Naarderbos en komen 's avonds terug naar ons. In het najaar trekken ze in grote getale naar het zuiden en zijn ze overal. Het is misschien een andere betekenis van 'wild', maar het verschijnsel is natuurlijk wel fascinerend. Almere en mijn RCZ zijn wild en fascinerend op hun eigen manier. Wat ze echt met elkaar gemeen hebben, is dat ik van allebei geniet."

Juni 2010

Naam Mitchell Kappenberg

Geboren 5 mei 1986

Bekend van betaald voetbal bij FC Omniworld (aug 2007 - jul 2010)

Speelde eerder bij AZ, ASC Waterwijk, Zwarte Schapen, Sporting Flevoland en FC Groningen Speelt nu bij HHC Hardenberg

Mitchell Kappenberg is een opvallende persoonlijkheid, zo'n man naar wie je je als dame gewoon even om moet draaien als hij voorbij loopt. Dit voorjaar nam hij afscheid van het betaald voetbal bij FC Omniworld.

Zijn haar, zijn kleding, zijn huis en zijn auto, alles op en aan Mitchell Kappenberg is smetteloos, gestyled en strak. "Ik hou gewoon van netjes, word gek als het een troep om me heen is. Ik stofzuig iedere dag."

Ik hoorde dat je een nogal eigenwijs mannetje bent...

"Best wel, ja. Mijn vader probeerde me vroeger wel eens iets leren, maar ik nam dingen pas van hem aan als de coach met het zelfde advies kwam. Wat er ook niet uit te krijgen is, is schelden op de scheids. Onverstandig, maar ik het niet helpen."

Wat krijg je vaker; gele kaarten of verkeersboetes?

"Gele kaarten. Maar dat komt puur doordat mijn vriendin de auto vaak mee heeft. We hebben een Toyota IQ en ik hou best van doortrappen. Gelukkig kan deze auto niet zo heel hard. Met 160 / 170 km per uur heb je het wel gehad. Haal ik trouwens wel hoor, af en toe. Maar meestal rij ik gewoon rustig; 140 over de snelweg, 70 waar je 50 mag."

Waarom een Toyota IQ?

"Het is een sportieve auto die stevig op de weg staat en waar je makkelijk mee kunt parkeren. Niet dat dat nou echt nodig is in Almere, maar toch."

Waarom woon je hier eigenlijk? Stoor je je nooit aan het slechte imago van de stad?

"Slecht imago? Daar merk ik niets van hoor. Toen ik twee was ben ik in Almere komen wonen. Ik ben het hier gewend en wat je gewend bent, is wat je waardeert. Vrijdagavonden ben ik in Anno te vinden, Spijker, mijn Engelse Stefford, laat ik uit op het Almeerderstrand en mijn familie en schoonfamilie wonen in de buurt."

Wat is je droom?

"Ik ben nu uit het betaald voetbal gestapt en daar heb ik vrede mee. Ik ga als amateur voetballen bij HHC en die club regelt ook voor werk voor me. Iets met glasvezel. Over mijn droom heb ik tot nu toe altijd in voetbaltermen gedacht. Om door te breken met voetbal moet je hard werken, maar zeker ook een grote portie geluk hebben. Je moet pieken op precies het juiste moment en dan hopen dat je dan net in beeld bent bij de juiste personen. Ik ken voetballers die heel goed zijn, maar toch niet hoog spelen."

Ben jij iemand die vaak geluk heeft?

"Ik zou wel iets meer mazzel kunnen hebben, ik ben geen zondagskind. Weet je wat ik wens? Dat ik gezonde kinderen krijg en ik me later financieel gezien geen zorgen hoef te maken."