Dinsdag 23 februari 2010

Ik woon in Neerlands stad voor stumpers. De stad der losers, burgertrutjes en vinexfetisjisten. Juist ja, Almere.

"Almere? Och, meid, daar zou ik nog niet dood gevonden willen worden." Ik zit in Cuba en zelfs hier ben ik niet veilig voor dit geijkte commentaar.

"Ja, maar ik kom eigenlijk uit Amsterdam, hoor", zeg ik als echte Almeerder. "We konden in Almere een goedkoop huisje krijgen, dus..."

"Tja, ik snap het." Meelijwekkende blik die uitdrukt, ach wat een sneu stel. En ze zagen er nog wel zo hip uit.

"Waar komen jullie eigenlijk vandaan?"

"Uit Hem."

"Hem?"

"Ja, dat ligt in Noord-Holland."

"Oh, Hem. Ken ik niet. Maar leuk."

Ja, Hem is leuk. Niet dat ik er ooit geweest ben, hoor. Maar Hem klinkt leuk. Bij verdere navraag blijkt het Hem-stel nog nooit in Almere te zijn geweest, maar dat maakt Almere dan weer niet onleuk, natuurlijk. Kijk, in Hem heb je oude gebouwen, vermoed ik zo. Het dorp blaakt vast en zeker van de historie, de verhalen liggen er ongetwijfeld op straat en hoogst waarschijnlijk staan er Hemse huisjes in de Zaanse Schans. Tja, dat is toch wel wat anders dan een op opspuitsel gebouwde stad die van alles wil zijn, maar ook nog van alles mist (gezellig plein, rosse buurt, heldenverhalen over Het Verzet, al die dingen die een stad gezellig maken). Een goede fles whisky is ouder dan Almere.

"Nee, ik zou nooit in Almere kunnen wonen", zegt mevrouw Hem. "Wij wonen in een heel oud huisje en..."

Ooit moet er toch iemand zijn geweest die Hem is begonnen. De eerste inwoner van Hem. Wat voor loser moet dat indertijd zijn geweest? Ga jij je huis bouwen op die lege plek? Je bent gek. Waarom blijf je niet gewoon in ons dorp?

Ja, het enige verschil tussen Hem en Almere is dat Hem is gebouwd door hele oude losers en Almere door die van nu. Dat ga ik zeggen volgende keer.